Ouderschap technologie
Het eerste jaar van je kindje

Ouderschapstechnologie

Als ouder heb je een minimaal staaltje technisch inzicht nodig om de spullen die je voor je baby in huis gehaald hebt in gebruik te kunnen nemen. Hoewel deze spullen zijn ontworpen voor optimaal gebruiksgemak en veiligheid, en op de snelle groei van je kindje, moet er bij de instelling hiervan een fase worden doorlopen die de nodige inspanning vergt van het (uitgeputte) ouderbrein.

Kwestie van geduld

Zelf heb ik een bloedhekel aan het doorspitten van een ellenlange handleiding voordat ik iets kan gebruiken. Mijn ongeduld leidt ertoe dat ik gewoonlijk begin met het uitpakken van de doos van een nieuw product, waarna ik de logica hiervan op eigen houtje probeer uit te vinden. Soms krijg ik het zonder handleiding te gebruiken prima aan de praat. Andere keren pak ik er verslagen toch de handleiding bij. Maar ook in die gevallen probeer ik zoveel mogelijk de droge kost over te slaan en het antwoord op mijn vraag zo spoedig mogelijk te lokaliseren.

Hip & multifunctioneel

Vanwege het feit dat ik en gebruiksaanwijzingen niet samengaan, was het een ware uitdaging voor me om een aantal babyproducten uit te vogelen. Deze kunnen ingewikkeld in elkaar steken vanwege de veiligheidseisen of omdat de fabrikanten simpelweg de functies van producten eindeloos blijven uitbreiden. Het komt voor dat twee of drie hoofdfuncties in één omvattend product zijn vervaardigd. Een kinderwagen is bijvoorbeeld lang niet altijd meer gelijk aan het klassieke voorbeeld van de reismand met een kap. Meestal is er de mogelijkheid om er een maxi-cosi op vast te klikken, wat handig is als je met de baby op pad wilt na een autorit. Hiernaast is er vaak nog de mogelijkheid een buggyonderdeel te bevestigen dat je kunt gebruiken nadat de baby de reismand zat of uitgegroeid is.

Knopjes en hendels

Nu is het zo dat wij zo’n 3-in-1-systeem op de kop hebben kunnen tikken. Elk opzetstuk; de reismand, kinderstoel en buggyonderdeel, heeft zijn eigen unieke bevestigingsonderdelen voor het onderstel, die dus absoluut noodzakelijk zijn voor het gebruik ervan. Onderweg blijkt natuurlijk regelmatig het verkeerde stel te zijn meegenomen. Het onderstel en elk opzetstuk hebben hun eigen snufjes die het je als ouder ontzettend gemakkelijk zouden moeten maken. Verspreid over het onderdeel van de kinderwagen zitten ritsen, drukknoopjes of hendels waar je aan kunt trekken zodat er ergens iets uitschuift. Ik moet de fabrikant meegeven dat alles mooi op maat kan worden afgesteld voor je inmiddels uit de kluiten gewassen kindje. Toch draagt ook dit bij aan de ingewikkelde materie van een nieuwe aankoop die je het liefst meteen aan het werk zou zetten. Soms moeten er twee knoppen tegelijk ingedrukt worden om iets voor elkaar te krijgen. Om het nog mooier te maken valt het onderstel van de kinderwagen in een vergrendeling wanneer je het inklapt, die je eerst moet ontgrendelen om het weer uit te klappen. Hoe vaak kun je die ontgrendeling vergeten, zou je zeggen. Nou, best vaak dus naar het blijkt. Stond ik daar weer achter mijn oren te krabben, omdat het ding bleef haperen terwijl ik in mijn haast met man en macht aan de hendels zat te rukken. Ik was gelukkig niet de enige: ook andere gebruikers moest ik er regelmatig aan herinneren. Ik had bij bepaalde onderdelen niet eens in de gaten dat er een functie schuil ging achter verdacht uitziende uitsteeksels. Nu ik de kinderwagen tot die tijd steeds zonder die functie prima had kunnen gebruiken, vraag ik me af wat de toegevoegde waarde nu eigenlijk is. Ik moet echter zeggen dat ik de 3-in-1-functie van de kinderwagen ben gaan waarderen na die eerste obstakels. Vooral het gebruik van de maxi-cosi op het onderstel bleek toch wel erg gemakkelijk.

Draagzak-drama

Een draagzak met een 3-in-1-functie (handig, voor langdurig gebruik en kostenbesparend!) zou ik dan weer ten zeerste afraden. In verre staat van chagrijn vogelde ik pas na drie kwartier uit welke flapjes en gespjes vast moesten aan de hiervoor bedoelde riempjes en drukknoopjes. Om je kindje op de rug te kunnen dragen met dezelfde draagzak moest er nog een halve draagzak aan bevestigd worden die los in de verpakking was meegeleverd. Joanna was ongewild proefkonijn voor het eerste gebruik van de draagzak. Het bleef bij een stoïcijnse blik op haar gezicht, die gelukkig niet in de gevreesde huilbui uitmondde. Angstig hield ik haar stevig vast gedurende dit proces, omdat ik verre van zeker was over de manier waarop ik het ding tot dat punt had bevestigd. Gedurende het uitvogelproces ontstond op elke vraag vanzelf een paar aanvullende vragen. Ik was helaas aangewezen op de handleiding die bestond uit drie delen, voor elke functie één, met minstens tien tussenstappen elk. Die in kaart gebracht waren met tekeningen waarbij het onderdeel dat voor de tussenstap essentieel was, op meerdere manieren te interpreteren was. Ontmoedigd hebben we welgeteld één keer in de buitenwereld gebruik gemaakt van de draagzak.

Over de volgorde van de handleiding bij het instellen van onze kinderstoel was de logica ook ver te zoeken: bij bepaalde stappen moest ik drie stappen terug voordat ik weer een stap vooruit kon. Ik heb de schroeven er minstens zes keer in en uit moeten draaien.

Technisch ouderschap

Nu rijst de vraag of mijn gebrek aan technisch inzicht meespeelt bij de hierboven beschreven situaties. Er is in ieder geval iets voor te zeggen dat de markt voor babyproducten op een gegeven moment wel wat minder innovatief mag worden. Hoewel: als je de boel eenmaal in elkaar hebt geschroefd, en de werking ervan begint te begrijpen, kun je er in veel gevallen eindelijk de vruchten van plukken. Misschien wordt het tijd voor een cursus Ouderschapstechnologie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *