Het eerste jaar van je kindje

Nooit gedacht

Je kunt veel voorstellingen hebben van het moederschap, maar soms ben je ergens pas echt van doordrongen als je er middenin zit. Sommige gedachten zijn vóór deze levensfase nooit in mijn hoofd opgekomen en andere kwamen achteraf niet eens in de buurt van de realiteit. Lees hier wat ik nooit (of niet in die mate) had verwacht; dingen die me zijn opgevallen en waar ik me toch enigszins over heb verbaasd.

  • Hoe je in paniek op zoek kunt zijn naar de fopspeen die je kindje nodig heeft om in slaap te vallen, terwijl hij/zij ondertussen ontroostbaar aan het huilen is;
  • Dat er dagen zijn dat je drie keer een wasmachine draait, en je je vuile kleding op een gegeven moment langer aan zou houden dan je volgens je oude overtuigingen had gedaan;
  • Hoe opgelucht je je kunt voelen om de baby aan de borst te leggen als je al even met ’plofborsten’ hebt rondgelopen;
  • Hoe je je als een melkkoe kunt voelen als de kleine de hele dag door een beroep op je borsten doet, en;
  • Hoe uitputtend het soms is om borstvoeding te geven, omdat je alleen stil hebt gestaan bij hoe mooi en hoe vanzelfsprekend het zou zijn;
  • Dat je zoveel babyspullen uiteindelijk niet nodig blijkt te hebben, het maakt je kindje in ieder geval bar weinig uit;
  • Hoe mooi je slapende baby er met roze wangetjes uit ziet;
  • Hoeveel dingen je op een dag kúnt doen, omdat je ze wel zal móeten doen;
  • Dat er dagen zijn dat je de tijd kunt vinden om zelfgekookte groenten met de staafmixer te pureren, en dat je je bedenkt dat je daarmee weer drie potjes Olvarit uitspaart;
  • Dat je ooit tegen magnetronvoedsel was, maar nu iedere keer toch overstag gaat omdat je hongerige baby direct voedsel opeist;
  • Dat je op de een of andere manier vrede weet te vinden met het feit dat alles in huis ondergespuugd en –gekwijld wordt;
  • Hoe zeldzaam de momenten zijn dat je je weer eens echt móói voelt;
  • Dat je ooit snotjes bij de baby met je blote handen zou weghalen omdat je ze met een doekje niet te pakken kunt krijgen;
  • Hoe zwaar een baby is die tegenspartelt of die je slapend naar het ledikant tilt;
  • Hoe lang de armpjes van je baby lijken zodra ze overal naar beginnen te grijpen;
  • Hoe fijn het voelt als je baby aan je kin sabbelt;
  • Hoe pijnlijk het is als de baby één, of een hele pluk haar vast heeft om nooit meer los te laten;
  • Hoeveel leuker het ouderschap wordt, zodra je baby kan lachen en contact maakt;
  • Hoe moeilijk de eerste dag is dat je niet bij je baby bent;
  • Dat je regelmatig meezingt met het interactieve speelgoed van je kindje en je de deuntjes niet meer uit je hoofd krijgt;
  • Hoe je op zoek kunt zijn naar trekjes van jezelf en van je partner bij de baby, zodat je kunt geloven dat dit wezentje echt uit jou/jullie is voortgekomen;
  • Dat je klaar staat om je baby (zonder EHBO-kennis) te reanimeren wanneer hij/zij zich een keertje verslikt;
  • Wat er door je heen gaat als de baby pijn heeft (erger nog: door jouw onbedoelde toedoen of nalaten);
  • Hoe trots je kunt zijn zodra je baby voor het eerst het hoofdje in de lucht weet te houden terwijl hij/zij op de buik ligt;
  • Dat baby’s zich kunnen vervelen in een zee van speelgoed, terwijl ze steeds dátgene willen dat geen speelgoed is (bijvoorbeeld een afstandsbediening vol bacteriën of een kattenstaart);
  • Wat je ervoor over zou hebben om nog één uurtje te slapen, wanneer de kleine wederom om vijf uur in de ochtend klaarwakker aan de dag is begonnen;
  • Hoe fijn het is dat je kindje ’s avonds naar bed mag, zodat je eindelijk in alle rust de hoog opgestapelde afwas kunt doen;
  • Dat je die momenten zo kunt waarderen dat je op de babycamera ziet dat de baby wakker is, maar dat deze zich nog wel even prima lijkt te vermaken;
  • Dat je je aan het einde van de dag kunt bedenken dat je je gezicht nog niet eens gewassen hebt, laat staan dat je je make-upspullen hebt aangeraakt of dat je je haren uit de ’s ochtends vluchtig ingedraaide knot hebt losgehaald;
  • Hoe fijn een joggingbroek is, hoewel je altijd al fan was;
  • Hoe intens gelukkig je kunt zijn als je je baby na een dagje oppas weer helemaal voor jezelf hebt;
  • Dat moeder zijn keihard werken is, en ja: meer dan ooit gedacht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *