Het eerste jaar van je kindje

Van de troon gestoten

Het is net of ze het aanvoelt. Net wanneer ik de eerste hap wil nemen, wanneer ik net de deur uitstap, wanneer ik net de handen vol heb, en zelfs nu ik begin met schrijven, wordt ze wakker. En ik weet direct dat ik niet kan beginnen met wat ik van plan was, of kan afmaken waar ik mee bezig was.

Moederschap is voltijd

Baby’s schijnen een slaapcyclus te hebben van drie kwartier. Toch slaagt die van ons erin vaak na 20 minuten of een half uur uitgeslapen te zijn. Toen ik net in verwachting was van onze dochter, las ik een verhaal van een moeder die verkondigde dat zelfs een moment voor het tandenpoetsen moeilijk te vinden was sinds de geboorte van haar kind. En ik vond dat ze niet zo moest overdrijven. Tegelijkertijd voelde ik een lichte onzekerheid over het feit dat ze gelijk zou kunnen hebben. Wist ik veel wat ons stond te wachten. Inmiddels is onze dochter 4,5 maand oud en zitten er inderdaad dagen tussen dat ik alleen de (halve) afwas heb gedaan en dat ik verder zo’n 54 keer naar haar toegelopen ben om te troosten, te knuffelen, de speen opnieuw aan te bieden, haar op te pakken om haar ergens anders weer neer te leggen. En dan heb ik de voed- en verschoonsessies niet meegeteld.

Baby’s wil is wet

Ik heb geleerd dat baby’s geprogrammeerd zijn om niet te stoppen. Zeuren gaat meestal over in huilen, en huilen in hysterie. Zolang de behoefte niet vervuld wordt, is er een onuitputtelijk vermogen om door te gaan. Huilen is overleven. Zij wint het dan ook gegarandeerd van mijn eigen vermogen om door te gaan met een tuiniersessie of een schoonmaakbeurt. Wij kwamen daar een paar weken na de geboorte direct al achter. Onze proef om haar eens een tijdje te laten jammeren totdat ze vanzelf op zou houden, mislukte finaal.

De omschakeling

In de eerste weken van het ouderschap voelde ik geregeld frustratie over het feit dat ik alles aan de kant kon gooien op het moment dat zij zich aandiende. Gelukkig gaan de frustraties van het begin in een latere fase vaak geforceerd over in een berusting of een (halve) acceptatie. Soms waag ik nog een poging iets af te maken. Of prop ik snel twee vorken met aardappel bij mezelf naar binnen. Zo leef ik enigszins in de illusie dat ik nog op de eerste plaats kom. Zoals ik op de eerste plaats kwam vanaf mijn eigen geboorte.

Ik had nog niet in de gaten dat ik zelf abrupt van de troon gestoten ben, net zoals mijn ouders zichzelf destijds voor mij moesten opofferen. En dit doen ze nog steeds, zij het in gematigde vorm.

Haar behoeften voor mijn eigen

Langzaam begint het voor mij te dagen wat het betekent om ouder te zijn en hoe het voelt om een hulpbehoevend wezentje in haar behoeften te mogen voorzien. Nooit had ik verwacht hoe dicht je bij jezelf komt door een ander in alle liefde voor te laten gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *